ع.و.هزاره
طراحی جدید سایت حزب وحدت و همچنین هفته نامه مشارکت ملی بسیار،بسیار زیبا و دلنشین است.طراحی قبلی خیلی تکراری و قدیمی شده بود و واقعاْ احتیاج به یک همچین اصلاحی احساس می شد.به همه کسانی که که در این کار سهیم بودند خسته نباشید می گویم.
بعد از اینکه ملالی جویا از پارلمان به دلیل اینکه پارلمان را طویله خوانده بود قلم فرسایی های زیادی در رسایش انجام گرفت.تا آنجا که او را یک قهرمان و منجی جامعه مصیبت زده افغانی خواندند و بعضی ها پا را فراتر گذاشته و پیشاپیش او را شهید نامیدند.اما آیا مسئله امروز جامعه افغانستان نداشتن یک رهبر و پیشوا برای مبارزه با کسانی که جنگ سالار خوانده میشوند است؟واژه جنگ سالار که به لطف آزادی بیان موجود در افغانستان بعد از حکومت طالبان به ادبیات سیاسی جامعه راه پیدا کرده تا چه حد به واقعیت نزدیک است؟آیا منظور از جنگسالاران همان کسانی هستند که اکنون در کابینه و پارلمان دارای اکثریت هستند؟اتفاقاْ جنگسالارانی که در پارلمان حضور دارند با رای بالای مردم برنده شده اند.اما چرا ملالی جویا خود را گل بی خار و دیگران را به گاوها و گوساله هایی تشبیه می کند که در طویله حضور دارند.آیا ملالی جویا خود را هم لایق زندگی در طویله می داند؟اگر نه پس چرا تا کنون در آنجا مانده است؟ملالی جویا فراموش کرده است که "دموکراسی روشی است معین برای رسیدن به نتایج نا معین."در این روش حقوق اکثریت و اقلیت به طور کامل رعایت می شود و بازیگران باید به قواعد و نتایج بازی رضایت دهند.حال چه در این بازی به گفته جویا و سایر طرفدارانش جنگسالاران برنده شوند چه لیبرال های برگشته از غرب.جویا هیچ گونه معیار و هدف روشنی برای خود ندارد.او و دوستانش هر کجا باد وزید،باد را همراهی می کنند.آنها هر شب با یک تفکر شب را به صبح می رسانند.آنها فاحشه های دنیای سیاست هستند.
یکی از کارهای بسیار ارزشمند پارلمان همین اخراج "ملالی جویا" می باشد.دلیلشان هم کاملاْ موجه است.کسی اگر انتقادی دارد نباید جز را به کل تعمیم دهد و سایر وکلای پارلمان را تخریب کند و آنها را با انواع دشنام ها فحاشی ها مورد نوازش قرار دهد.جای تاسف است که عده ای به این فرد جویای نام چشم امید دوخته اند.حال آنکه او نه سواد دارد و نه تجربه ای.فقط و فقط به دنبال شهرت و دکان باز کردن است که اتفاقاْ توانست خوب دکانی هم باز کند و پولهای زیادی از اروپا و آمریکا به سوی او سرازیر شد.این خانم در لویه جرگه حرفی زد که با خریت مجددی توانست جنجالی بیافریند.دنباله همان بحثش را گرفت تا شد ملالی جویای امروز.در همان ایام که بحث گزارش دیده بان حقوق بشر داغ بود،تلويزيون شمشاد ميزگردي ترتيب داده بود و از جمله مهمانان آن ميزگرد يكي همين خانم و ديگري واقف حكيمي به نمايندگي از جمعيت اسلامي بود.يادم نيست چه شد كه بحث به اينجا رسيد كه حكيمي احمد شاه مسعود را قهرمان ملي خواند.ملالي حويا هم در جوابش گفت قهرماني اين آدم را از مردم افشار بپرسيد.اين حرف جويا به مذاق خيلي ها خوش آمد و از فرداي آن روز به تجليل از او مي پرداختند.غافل از اينكه براي اين جوان مسعود و مزاري فرق نمي كند.
اگرچه پارلمان دير راي به اخراج اين وكيل داد اما ماهي را هروقت از آب بگيري تازه است.
