دیالوگ3

دیروز از سر بیکاری یک سر رفتم دانشگاه آمریکایی در سرک دارلامان که ببینم حرف حسابشان چیست.البته یک چیزی رو قبلاْ شنیده بودم و دیروز هم نشانه هایی را از آن دیدم و آن اینکه این دانشگاه آمریکایی مثل دانشگاه آمریکایی بیروت و یا دوبی نیست که مال آمریکایی ها باشد.صاحبان اصلی این دانشگاه همین احسان الله بیات و عزیزی ( رئیس عزیزی بانک ) هستند.ساختمانهایی هم که در این دانشگاه هست به نام همین زن و بچه بیات و عزیزی است.آقا ما رفتیم قسمت ادمیشن و بعد از پر کردن یک فرم که در مورد اینکه کی هستم و چی هستم و چی کارم به سوالای من جواب دادند.البته در این قسمت ادمیشن یک یاروی آمریکایی پشت یک کامپیوتر نشسته بود.اون زنی که با من حرف میزد انقدر با لهجه غلیظ کابلی که البته اکثریتش رو انگلیسی تشکیل می داد حرف می زد که نصف حرفاش رو نفهمیدم و الکی سرم رو تکون میدادم.حالا حرف حساب این دانشگاه چی هست؟اگه مدرک تافل داشته باشین مستقیم می رین سر کلاس می شینین.سه تا رشته هم بیشتر ندارند.آی تی ( IT ) مدیریت بازرگانی و مطالعات عمومی ( که من نفهمیدم یعنی چی ).هر ترم ۴ماه هست. در یک ترم بیشتر از ۵ عنوان درسی و کمتر از ۲ عنوان نمی توانید انتخاب کنید.شهریه هر ترم بسته به تعداد دروسی که  انتخاب می کنید متغیر است.البته در حالت نرمال شهریه هر ترم ۲۵۰۰ دلار است.اگه مدرک تافل هم نداشه باشین ۱۰۰۰ افغانی می دین و یک امتحان تعیین سطح ازتون می گیرند که چهارشنبه هر هفته این امتحان برگزار می شه.اگه تو این امتحان قبول شدین می رین سر کلاسهای آموزش زبان می شینین.یک مدلش از ساعت ۹ صبح تا ساعت ۵ بعد از ظهره که چهار ماهه هست و ۲۵۰۰ دلار شهریشه.مدل دیگش هم از ساعت ۵ بعد از ظهر تا ۸ شبه که اونم ۴ ماهه هست و ۱۵۰۰ دلار شهریشه.
در ضمن اگه تو یک دانشگاه یا کشور دیگه یکی از این رشته ها رو دارین میخونین تحت شرایط خاصی می شه که درسهای مشترکی که تا حالا پاس کردین رو ترانسفر کنین.
حالا دیگه تصمیم با خودتونه.می خواین بشینین کنکور بدین دانشگاه دولتی قبول بشین یا برین یکی از این موسسات تحصیلات عالی خصوصی که مثل قارچ دارن سر از زمین در میارن و یا اینکه اگه پول دارین برین دانشگاه آمریکایی.

به زودی هم در ایران و هم در افغانستان انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شود.البته انتخابات در ایران خیلی زودتر یعنی ۲۲ خرداد/جوزا برگزار می شود به عبارتی همین جمعه ای که در راه است.بر خلاف افغانستان ما و شما که کسی زیاد انتخابات را جدی نمی گیرد و تا حدودی از هم اکنون فرد پیروز مشخص است در ایران با توجه به جوی که به وجود آمده به هیچ وجه نمی توان حدس زد که چه کسی رئیس جمهور آینده ایران است.بازار تبلیغات و میتینگ های تبلیغاتی نامزدها و هوادارانشان چنان گرم و پر حرارت است که هوای گرم این روزها جلویش کم می آورد.در دانشگاه فردوسی که من هستم و مشاهده می کنم جو غالب با موسوی است و طرفدارانش مچ بندهای سبز را به نشانه حمایت از او به دستشان بسته اند.دختر و پسر هم فرقی نمی کند و در اکثریت هم هستند.در شهر هم طرفهای دانشگاه که به اصطلاح بالا شهر خوانده می شود موسوی در اکثریت است ولی از بچه هایی که طرفهای طلاب و بلوار طبرسی رفت و امد دارند وقتی می پرسی احمدی نژاد آن طرفها رای غالب را دارد.جالب است که دوستان می گویند موسوی در گلشهر که به محله افغانی ها مشهور است رای غالب را دارد.حالا نه اینکه افغانی ها به او رای می دهند.بلکه خاوری ها و افغانی های شناسنامه دار بیشترشان میل به موسوی دارند.خودم حدس می زنم موسوی در این دور پیروز انتخابات می شود.تا ببینیم چه می شود...

امروز صبح میر حسین موسوی یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری ایران به مشهد آمده بود و در آمفی تئاتر دانشکده ما هم سخنرانی داشت.جمعیت زیادی آمده بود و شعارهایی در حمایت از میر حسین و نقد دولت احمدی نژاد هم سر داده می شد.البته طرفداران احمدی نژاد هم بیکار نبودند و هر از گاهی با شعار " احمدی ، احمدی، حمایتت می کنیم " باعث سر و صداهای فراوانی می شدند.یک شعار جالبی که در این مراسم داده می شد شعار " مرگ بر طالبان ، چه کابل ، چه تهران " بود.

عکسهایی از این مراسم که خودم گرفتم: