دیالوگ3

اوباما برنده جایزه صلح نوبل شد.

این روزها به اینترنت به اون صورت که بیام اینجا رو به روز کنم دسترسی ندارم.
امروز بعد از ظهر(شنبه) ساعت ۷ ایران با عربستان بازی داره که من آرزو می کنم ببازه.چون از این یارو علی دایی به شدت متنفرم...

زندگی همینه
گاهی خوشی،گاهی غم...

یا:
"زندگی چیست؟خون دل خوردن،زیر دیوار آرزو مردن"

یکی از بدترین شبهای زندگیم...

چند وقته که می خوام یک دستی به سر و گوش این وبلاگ بکشم ولی نه حال و حوصلش رو داشتم و نه وقتش رو .تا اینکه امروز یک یا علی گفتم و در قدم اول یک آرشیو موضوعی این بغل سمت چپ راه انداختم.فعلاْ همیناست.یعنی این چیزایی که به عنوان سر تیتر نوشته های من هست علاقمندی های من رو نشون می ده.سیاست که هر چی در موردش صحبت کنم خسته نمی شم مخصوصاْ طرف اگه با مرام سیاسی من مخالف باشه و من بخوام سعی کنم قانعش کنم که تو اشتباه می کنی و من راست می گم.این هم در مورد افغانستان صدق می کنه و هم در مورد ایران.
مورد دوم فیلمه که از وقتی خوابگاهی شدم به طور حرفه ای تری دنبالش می کنم.شاید مهمترین دلیلش هم این باشه که اینترنت پرسرعت و مجانی خوابگاه فرصت دانلود فیلمها رو به راحتی در اختیار آدما می ذاره.مخصوصاْ این اواخر یه چند تا فیلم خوب دیدم که می خوام معرفیشون کنم.
فوتبال هم که احتیاجی به گفتن نداره.اینتر-بارسلونا-برزیل-استقلال
دانشگاه هم رو برای این اضافه کردم که آدم بعضی وقتا تو این محیط به چیزایی برمی خوره که شاید برای دیگران هم جالب باشه.
روزمرگی هم که واضحه.
می رسیم به آخرین مورد یعنی معرفی وبلاگها.من کلاْ وبگردی زیاد می کنم.بعضاْ با وبلاگهایی بر می خورم که مجبور می شم تو لیست favorites هام add شون کنم و مرتب بهشون سر می زنم. من بعد می خوام اینجا هم معرفی کنم که کسایی که اینجا رو می خونن اونجا رو هم بخونن!
پی نوشت:در مورد لهجه ایرانی نوشته هام می خوام بعداً مفصل صحبت کنم.فعلاً اینجا جاش نیست.